Antwerpen-Haven

Vandaag ben ik voor de lol eens met de trein naar het werk gegaan. Of nee, eigenlijk met een heel goede reden: Ik ben bezig aan mijn laatste week als In Country Support Person (what’s in a name) bij General Motors (den Opel) in Antwerpen en het was dus hét uitgelezen moment om eens af te stappen in het mysterieuze treinstation “Antwerpen-Haven”. As you might know heb ik een zekere fascinatie voor de haven van Antwerpen(ooit nog eens een half jaar g eïnterimd “op Kaai 182”) en zeker haar iets fascinerender plekken als daar zijn Lillo, de kerken van Oosterweel & Wilmarsdonk, de sluiswachtershuisjes aan de Van Cauwelaertsluis en dus station Antwerpen-Haven.

Die fascinatie werd gewekt door een simpele quizvraag en de drang om daar eens af te stappen, was er nog steeds. En aangezien General Motors en station Antwerpen-Haven op wandelafstand van elkaar liggen, vond ik het nu dus tijd om in mijn laatste week eens met de trein naar’t werk te gaan.

Qua tijd sloeg het een beetje tegen: twee uur en negen minuten van deur tot tikklok, te weten in Ledeberg de fiets op, dan de tein van Dampoort naar Berchem, ff wachteuh, van Berchem naar Antwerpen-Haven en de Last Mile te voet. Met de auto gaat dat toch iets vlotter, tenminste als er geen file is op de E17 of de R1.

Qua ervaring viel het dan weer mee. Tenminste voor zover met de trein naar het werk gaan spannend kan zijn. Het is wel duidelijk dat de trein (en zelfs het perron waarop hij vertrekt in Berchem) “eigendom” zijn van de “mannen van den ijzeren weg”: veel pollekes schudden, begroetingen, knikskes en knipogen en gewoon door op dat perron te staan wordt je er al deel van.

Klein nadeel: die treinverbinding loopt echt op het ritme van de werknemers van het rangeerstation: ik heb de afgelopen maand iedere dag van 8 tot 12 gewerkt, maar vandaag heb ik toch iets langer in de haven vertoefd: de eerste trein vertrok pas terug om 16:57, op het moment dat de dagshift gedaan had met werken.

Ik heb mijn middag dan ;aar gepasseerd in Domein Muisbroek (ook bekend onder de iets droger naam: “De Ekerse Putten”) met Het Conversitymodel en een Turks brood op mijn schoot.

Toen ik het (rangeer)station terug inliep zag ik trouwens een bordje “verboden toegang voor onbevoegden”. ‘s Morgens op de trein was dat bordje natuurlijk niet te zien en ik dacht: ik kan er zelfs met een keycard naartoe vanuit Kalmthout, waarom zou ik er dan niet eens gewoon naartoe gaan met de trein, maar strikt genomen is dat dus niet de bedoeling.

Maar nu ik er toch was, heb ik maar ineens een aantal foto’s getrokken en twee filmpjes gemaakt…

watch?v=oKHEciJXAiw

watch?v=wt09lTRG_y0