Category Archives: Fré Africanisé

blogposts uit 2007 van mijn oude reisblog Fré Africanisé

Feesjeuh!!!

Ik ben terug thuis (mocht ge’t nog ni doorhebben) en ik heb al een paar mooie Belgische biertjes geserveerd gekregen vorige vrijdag, tijdens het zéér geapprecieerde (doch niet zo verrassende) verrassingsfeestje.

Wat er met deze blog gaat gebeuren weet ik nog niet goed (het hangt er natuurlijk ook vanaf wat er met mij gebeurt, Fré-Reafricanisé, Fré-Brittanisé, Fré-Bruxelloisé, Fré-Basé-aux-Pays-Bas, Les FrÉtas Unis het ene klinkt al wat beter dan het andere en tot nu toe blijft het “Un petit village peuplé d’irréductibles Nouveau-Maraissiens presque sur la frontière belgo-hollandaise qui résiste encore et toujours l’envahisseur” (du français avec des cheveux au-dessus, j’en suis sure, mais peut-être une idée pour une bande dessinée: Fré le Nouveau-Maraissien, Fré et les Sud-Africains, les Namibiens, les Zimbabwéens, les Botswana, Fré dans le pays d’or, Fré en Corse))

Voorlopig houd ik’m nog aan de gang. (mijn Zuid Afrikaanse Belgian Expat-blog) blijft zeker nog een tijdje bestaan, mijn verhalen uit Zimbabwe en andere Zuid-Afrikaanse anekdotes kan ik daar nog van mij afschrijven.

(ik vraag mij af wanneer ik mijn accenten terug op de normale manier ga typen in plaats van in ascii, ben dat nu zo gewoon…)

bedroevend

Dat is de enige manier waarop je het Zuid-Afrikaanse weer op dit moment kan beschrijven.

De linkerfoto heb ik vanmorgen gemaakt, rond een uur of 8.
Je ziet gewoonweg de koppies niet (zie het verschil met rechts). Johannesburg gehuld in mist in de zomer, dat ik dat nog mag meemaken voor ik vertrek. (en ik heb het contrast of de helderheid niet liggen verneuken, het is echt zo somber en je kon de koppies echt niet zien)

Nu mijn stelling is dat er geen betere moment is om te vertekken. Filip (mijn kamergenoot, degene die in mijn kamer woonde voor ik daar introk) vertrok eind juni van de Zuid-Afrikaanse winter naar de Belgische zomer, van stralend weer naar doorweekte Gentse Feesten.

Ik vertrek van de Zuid-Afrikaanse zomer naar de Belgische winter. Dat slaagt ook tegen, maar dat valt te verwachten. Op dit moment lijkt het me ook niet veel slechter in Zuid-Afrika, alleen 20 graden warmer dan in België.

Het heeft deze zondag weer een paar stevige buien gedaan. Ik had bedacht dat ik toch nog even een laatste keer mijn kleren zou wassen voor ik vertrok, 2 ladingen was. Oeps, vanmorgen maar wat vroeger opgestaan om mijn broek droog te strijken, anders had ik niks om aan te doen behalve een vuile short.

Anyway, my days are numbered, it’s the final countdown, …
Deze donderdag land ik om 5 over 9 op de Zaventemse tarmac, de rest zien we wel.

I am 23 going on 24, I will take care of me

Dit is vrij letterlijk het moment waarop ik dit schrijf. 23 november is voorbij, maar 24 november is nog niet echt begonnen.

Ik wil dit ervaren als de verjaardag der verjaardagen 24 24 and then some (ik zit op dit moment naar mijn eigen schatting al aan 24 24 24 24 24). Maar dit ervaren als de verjaardag der verjaardagen is toch een beetje Doublethink, dat zal Orwell vast met me eens zijn. Als je

24 uur wakker bent op je eigen verjaardag, maak je ieder uur van je eigen verjaardag heel bewust mee, maar waarschijnlijk zal ik die laatste uren eerder in een mist doorbrengen omdat ik al zo lang wakker ben…
Ok, dan zal ik maar eerlijk zijn. Ik wilde die 23ste november per se bij op de foto omdat ik de beschrijving van mezelf als boogschutter nogal frappant vind: enthousiaste minnaar, waar geen land mee te bezeilen valt. Ik interpreteer dat als een compliment, zowel het eerste als het tweede als het derde. (tja, ik ben al tot de RSA geraakt en misschien leer ik toch nog zeilen, maar zover zijn we nog niet)
Nu ik eraan denk: terwijl ik in het lieflijke Nieuwmoer vertoef, zou ik ook Zwerm van Peter Verhelst eindelijk uit willen lezen (wegens te zwaar om mee te nemen op het vliegtuig), maar daar zal ik geen tijd voor hebben als ik terugkeer. (alleen al voor dat boek mag 666 het getal van het beest blijven) (“if man is 5 and the devil is 6 than that would make me 7” zou onzen Jimmy Pop Ali zeggen)

Drinkt er ene op mijn gezondheid

Morgen vier ik mijn verjaardag hier op duizenden kilometers van België.

Ik wordt 24 op de 24ste, een betekenisvolle verjaardag dus.

Als er nu nog eens 24 Duvels ter mijner ere geconsumeerd worden, denk ik dat we kunnen stellen dat 24 24 24 het nieuwe getal van het beest is.


Dus zet allemaal uw beste levertje voor…

en Sam, roept daarna: Jeanine, twee kwakskes

Even iets anders


Terwijl ik in Zimbabwe zat is de laatste maand voor ik naar huis vlieg ingegaan. Op 19 december vlieg ik normaal gezien naar België om daar op 20 december te landen. Ik zeg normaal gezien, want gisteren kwam ik erachter dat mijn ticket nog steeds niet vastligt. (mijn nieuw contract ook niet, ze zijn wel consequent dat moet je ze meegeven)

Maar ik had een lijstje beloofd van dingen die ik zou willen doen/eten terwijl ik in België ben en aangezien ik er misschien maar even zal zijn, leek het mij geen slecht plan om dat een beetje op tijd on-line te zetten.

  • ne West-Vleteren consumeren
  • een Kwakske drinken in De Kroon
  • frieten eten van de nieuwe Frutwig (The Frutwig: Reloaded)
  • ne martino van de Millenium degusteren
  • gaan klimmen in Den Arend en in A’pen
  • een Caffe del arte en een Kaneelcino drinken in de Caf Nation
  • nog eens naar de Rex of d’Arabieren (maar d’Arabieren is dicht zeker?)
  • een smoske spek degusteren met een pintje in De Duifkes
  • het grenzeloos pad fietsen
  • een pintje gaan drinken in’t kiekeskot (met de Ekerse Afrekening-stoempers)
  • cocos-cake bakken met Gerhilde

Allemaal dingen die ik kan doen tijdens het bijpraten over wilde avonturen in Zuid-Afrika en avonturen met iets minder wild (misschien heeft de Jef nog een sterk verhaal over z’n Galloway-runderen) uit België…
(ik zal dit lijstje waarschijnlijk nog wel een paar keer updaten)

Welkom op de MV Ceres


De MV Ceres is de snelste “woonboot” die op Lake Kariba vaart. Je mag ook gerust jacht zeggen, want daar lijkt het iets meer op.
Een boot met plaats voor 12 personen, dus met z’n zevenen hadden we ruimte zat.
We konden echt genieten van het uitzicht zelfs…

tijdens het plassen.

Er werd goed voor ons gezorgd door de crew van 4 man die je hier op de foto ziet samen met Gary de organisator van ons tripje.

Er is vanalles en nog wat misgegaan (ik ben uiteindelijk terug moeten vliegen omdat we autopanne hadden) maar daarover later meer.