De voorlaatste nacht

Het was eigenlijk de laatste normale nacht voor ons technisch team, al was het een zeer unieke nacht. Voorbije nacht was de laatste normale nacht omdat we morgenvroeg om 05:00 naar Kathmandu vertrekken om ons vliegtuig te halen. Daardoor kon de komende nacht dus moeilijk als normaal omschreven worden.

Een kleine adempauze voor de zwaarste klim en Sahadev licht bij. (sorry voor de slechte kwaliteit: GSM-foto met flits)

Een kleine adempauze voor de zwaarste klim en Sahadev licht bij. (sorry voor de slechte kwaliteit: GSM-foto met flits)

Maar de voorbije nacht was dus een zeer unieke nacht aangezien we in het donker met de motor naar Dhunkharka gereden zijn (Andy, Frank en ik achterop bij Sahadev, Subesh en een vriend van Subesh) om daar, na een late warme maaltijd, nog tot middernacht computers te configurern in de Shree Parbati Higher Secondary School.

configureren, klonen, ...

configureren, klonen, …

Dat is de school waar vorig jaar de eerste computerklas werd geïnstalleerd. We wilden er nog een paar veranderingen aanbrengen en ook daar Rachel (een pakket met offline wikipediapagina’s, educatieve videao (over wiskunde en wetenschap), een digitale bibliotheek, …) installeren, zodat ook de kinderen hier er gebruik van wouden kunnen maken. Daarenboven is de Shree Parbati School ook een goed vertrekpunt om een paar andere scholen van dit jaar te bereiken.

In het donker gestaag de zandwegen opklimmen heeft op zich al iets magisch. Als je dat dan nog doet met de mensen waar je drie weken mee hebt doorgebracht en onderweg bent naar een bijzondere school, dan maakt dat het helemaal af.

Voor de voorlaatste keer koffie zetten rond een uur of 11 was ook een beetje speciaal, al was het maar omdat “de voorlaatste” een beetje een inside joke is bij het techteam (vandaar ook de titel).

De voorlaatste koffie in Nepal

De voorlaatste koffie in Nepal

Blijven slapen bij de immer vriendelijke directeur van de school, Govinda Sharma, was ook heel fijn.

Met andere woorden, de voorlaatste nacht vond ik een zeer mooie afsluiter voor ons verblijf in Nepal. Vandaag zetten we er met z’n allen voor de laatste keer nog eens ons beste beentje voor. Sahadev is met een computerleerkracht in de Shree Krishna Gopal School om er het netwerk te verbeteren en Frank en Andy en Subesh zijn in Shree Parbati nog bezig met clonen (dat neemt wat tijd in beslag over het netwerk) en ik zit hier te typen. Zo meteen nog een computerlab installeren en mijn baard afscheren en dan inpakken en wegwezen.

Wat deed ik in Nepal? Computerklassen installeren met HANDnepal.