I am 23 going on 24, I will take care of me

Dit is vrij letterlijk het moment waarop ik dit schrijf. 23 november is voorbij, maar 24 november is nog niet echt begonnen.

Ik wil dit ervaren als de verjaardag der verjaardagen 24 24 and then some (ik zit op dit moment naar mijn eigen schatting al aan 24 24 24 24 24). Maar dit ervaren als de verjaardag der verjaardagen is toch een beetje Doublethink, dat zal Orwell vast met me eens zijn. Als je

24 uur wakker bent op je eigen verjaardag, maak je ieder uur van je eigen verjaardag heel bewust mee, maar waarschijnlijk zal ik die laatste uren eerder in een mist doorbrengen omdat ik al zo lang wakker ben…
Ok, dan zal ik maar eerlijk zijn. Ik wilde die 23ste november per se bij op de foto omdat ik de beschrijving van mezelf als boogschutter nogal frappant vind: enthousiaste minnaar, waar geen land mee te bezeilen valt. Ik interpreteer dat als een compliment, zowel het eerste als het tweede als het derde. (tja, ik ben al tot de RSA geraakt en misschien leer ik toch nog zeilen, maar zover zijn we nog niet)
Nu ik eraan denk: terwijl ik in het lieflijke Nieuwmoer vertoef, zou ik ook Zwerm van Peter Verhelst eindelijk uit willen lezen (wegens te zwaar om mee te nemen op het vliegtuig), maar daar zal ik geen tijd voor hebben als ik terugkeer. (alleen al voor dat boek mag 666 het getal van het beest blijven) (“if man is 5 and the devil is 6 than that would make me 7” zou onzen Jimmy Pop Ali zeggen)