Let’s play some Boochie!

Het is nog eens tijd voor een spelletje: Boochie! Een buitenspel dat mijn zus tegenwoordig meebrengt naar iedere familiebijeenkomst met goed weer en dat mijn nichtjes Nieke en Wanne bijzonder graag spelen. Het lijkt een beetje op petanque, maar toch ook weer niet helemaal…

Boochie

Om te beginnen is de cochonnet, het kleine balletje, vervangen door een grote oranje twaalfzijdige dobbelsteen.

Je speelt het ook niet met zware metalen ballen, maar met een zacht balletje en een ring per speler.

En het is geen kwestie van ‘trekken of stoten’, maar van ‘al lopend’ gooien, ‘door de benen’, ‘met je hoofd op de grond’, ‘met je elleboog op je knie’. Hoe je moet gooien wordt bepaald door de opdrachten op je actieschijf en die wisselen van speler tot speler.

Het doel is om zo snel mogelijk elf punten te scoren. Langs de ene kant kan je punten winnen door het dichtst bij de cochonnet te gooien (zoals bij petanque), maar die dobbelsteen zelf heeft ook nog extra punten in petto: op iedere zijde staat een bijkomende opdracht met extra punten. Zo kan het zijn dat ook het verste of tweede verste voorwerp of de twee ringen die het dichtst bij elkaar liggen extra punten krijgen, maar dat zie je pas als alle ballen en ringen geworpen zijn.

Bij ieder punt dat je scoort hoort een andere opdracht op je actieschijf, en hoe meer punten je hebt, hoe moeilijker die worden.

Vanavond is het Boochie-time in Park Spoor Noord. En als het wat moeilijk wordt na de tweede Cuba Libre, I’ll blame it on the Boochie