Tag Archives: kamperen

Camplife – camperlife (lino)

Een paar maanden geleden waren we uitgenodigd op een trouwfeest. We hadden niet super veel inspiratie voor een cadeau, maar we wisten dat het koppel een VW-busje ging kopen om samen met hun dochtertje te gaan kamperen.

Dus besloot ik om een lino te drukken met een VW-busje op een kampeerplek. We wisten dat ze een Volkswagen Transporter T5 wilden kopen, maar ik besloot om in mijn lino toch te gaan voor de iconische Volkswagen Transporter T1 (google maar eens hippy van of surf van).

Omdat een huwelijkscadeau toch wat meer mag hebben, gebruikte ik een plaat met A4-formaat om op een A3 te drukken. Da’s nog niet gigantisch, maar voorlopig is dit wel mijn grootste lino ooit.

De eerste schets

Bij het schetsen liep ik al snel tegen mijn eigen grenzen aan. Ik ben niet zo goed in perspectief en het leek me toch het leukst om niet enkel de voorkant of de zijkant te tonen, maar een combinatie van beide. Ik heb nog even geprobeerd om een voorbeeld over te tekenen, maar dat leek me niet haalbaar. Online vond ik een methode om een afdruk van een laserprinter over te zetten met een strijkijzer, maar dat lukte niet zo goed en het linoleum vond die hitte ook niet zo leuk. Uiteindelijk besloot ik om carbonpapier te gebruiken om de afbeelding over te zetten.

Het busje overgekalkeerd

Dat ging redelijk vlot, alleen moest ik de lijntekening die ik online vond eerst afdrukken op de juiste schaal. Als je de tekening hierboven vergelijkt met de afdruk, dan zie je dat ik veel meer details gekopieerd had zoals de ruitenwissers, de klinken en de dakramen, maar die uiteindelijk toch heb weggelaten. Dat was een bewuste keuze (of beter gezegd een bewust uitstel). Het traceren ging echt vlot dus het was logischer om zoveel mogelijk details mee te nemen en dan al snijdend te beslissen wat ik zou overhouden. Als je een monochrome lino drukt is iets ofwel wit ofwel zwart. Er is geen grijs en een lijn moet ook een bepaalde dikte hebben anders is de kans te groot dat ze afbreekt of dat de inkt van de omliggende vlakken erin loopt en dat wilde ik vermijden. Ik vind het ook makkelijker om al snijdend te beslissen wat ik wegsnij. Er zit voor mij een soort logica in.

Na een tijdje wordt het wel een soepje op tafel

Daarna op zoek naar afbeeldingen van bomen en berglandschappen, kijken hoe anderen die elementen in een lino verwerkt hebben en ook even testen op een overschotje linoleum. En dan begint het snijwerk.

Eerst het busje uitsnijden

Eerst het busje uitsnijden. Het is het belangrijkste object en ook het meest complexe.

Daarna de rest. Daarbij werk ik soms wat chaotisch en spring ik van het ene onderdeel naar het andere op basis van de beslissingen die ik neem. De stenen rond het vuur heb ik vrij vroeg uitgesneden omdat dat samenhing met het vuur en de rookpluin. Maar de interactie tussen de waterlijn en rookpluim heb ik dan weer iets langer uitgesteld. Om de stenen te beschermen tegen een iets te enthousiaste uithaal heb ik er in eerste instantie een barrière van linoleum rondgelaten. Of de hangmat nu zwart of wit zou worden heb ik ook maar gaandeweg beslist. De dikte van de lijnen van de boomtoppen en de takken bepaal ik ook pas terwijl ik daar mee bezig ben.

Zo kom je op het punt dat je moet stoppen met snijden. Om het los te laten, geen details meer toe te voegen of weg te snijden. Dan kan je beginnen drukken. Ik heb geen drukpers en aangezien ik in principe maar één exemplaar nodig had, heb ik deze lino thuis op de eettafel gedrukt met een lepel. Je moet goed opletten dat je op alle plekken genoeg druk uitoefent, maar met een beetje geduld krijg je een mooi resultaat.

In principe hadden we maar één afdruk nodig, maar voor je er één goede hebt, moet je toch een paar afdrukken hebben. (Of je nu met een lepel drukt of met een drukpers, de eerste afdruk is gewoonlijk niet de beste) We kozen de mooiste en kaderden die in als huwelijkscadeau. De tweede mooiste hebben we thuis in de eetkamer gehangen. 😉

Bivouac les Frès (48/100)

Ongeveer 168 uur geleden kwamen we aan op Bivouac des Frès. Ondertussen zijn we een week verder en schrijf ik er over. Bivouac des Frès is een van de negen bivakzones van Viroinval/Chimay.

Bivouac de Frès600

Vorig jaar wilden Gil en ik er al eens gaan kamperen, maar toen lag er al wat veel volk en we wilden liever op ons gemak liggen. Dit jaar waren we alleen.

Een fijne bivakzone met een vuurplaats, kampeertafel en wat banken, vlakbij het dorpje Rance. Zowel volgens Google Maps, Open Street Map als bivakzone.be is het Frès, maar het straatnaambordje is het daar niet mee eens.

Lesfréès600

Tja…

Was het nu Frès of Frés?

 

The sunrise we never saw (45/100)

zonsopgangtrouée20150920-600
Een iets té dramatische titel voor een timelapse video die ik dit weekend maakte. Geen post-apolcalyptische toestanden met Matrix-achtige zonsverduisteringen. Tijdens het kamperen sliepen we van zaterdag op zondag aan de Bivouac de la Roche Trouée en het was zaterdagavond iets te gezellig aan het kampvuur om echt te kunnen genieten van die zonsopgang. Dus heb ik gewoon de wekker om zes uur gezet, mij nog heel even omgedraaid, dan toch maar de camera aangezet en terug gaan slapen.

Een beetje zonde van de gemiste zonsopgang, maar je kan achteraf toch eens zien wat je allemaal gemist hebt.

paalkamperen (41/100)

Als je liever in de natuur kampeert dan op een camping tussen de caravans, dan is paalkamperen een goede optie.

Concept: Ergens in een bos staat een paalkampeerpaal. In de buurt van die paal mag je voor een beperkte tijd (48 u in Vlaanderen) kamperen.

In de Walen staan geen palen, maar zijn er wel “Aires de bivouac”. Dit zijn doorstrekkersplaatsen: je mag er pas na 16u aankomen en moet voor 10u de volgende dag terug vertrekken.

Als je zo’n plek zoekt, kijk dan eens op www.bivakzone.be.

bivakzone600Mij vind je van ‘t weekend in de buurt van Chimay.

Potjiekos op het vuur

Potjiekos in het bos

Vorig weekend ging ik kamperen met Gil en nog voor we vertrokken was het al duidelijk dat hij veel zin had in potjiekos.

Als je een tijdje in Zuid-Afrika gespendeerd hebt, heb je er zeker en vast al van gehoord, voor alle andere: Potjiekos is Afrikaans en betekent letterlijk “potjeseten”. Basically maak je een gerecht klaar in een (grote) gietijzeren pot op een open vuur.

Het is ideaal voor stoofpotten die een uur of langer op het vuur mogen staan (als je zolang kan wachten met eten natuurlijk). Meestal maak je er ook éénpotsgerechten in, groenten, vlees en zetmeel (aardappelen, maïsbloem of rijst) in één pot en laten pruttelen.

Spijtig genoeg zijn de dingen nogal zwaar, dus ze meenemen op een trektocht is niet echt mogelijk. Al werden ze vroeger wel gebruikt door de voortrekkers, maar die gingen voornamelijk met de huifkar op pad en konden de pot daar gewoon in kwijt.

 Wat zou hierin zitten pruttelen? © Gil Plaquet

Wat zou hierin zitten pruttelen? © Gil Plaquet

Dit weekend maakten we een stoofpotje met lamsvlees en tijm en omdat we kampeerden in de bivakzones in de omgeving van Chimay, een goeie scheut rode Chimay.

Lamstoofpot met tijm en Chimay:

  • 100 gr lamsvlees per persoon (maar de slager had nogal stevig doorgewogen)
  • 3 à 4 aardappelen per persoon (in blokjes. vastkokend)
  • 1 grote ui
  • 2 paprika’s
  • 1 courgette
  • tijm (vers dan wel uit een potje, maar zorg vooral dat je er genoeg hebt)
  • Rode Chimay (protip: koop een grote fles en gebruik de rest als aperitief voor de tafelgenoten)
  • water (een dikke halve liter, je kan het niet afgieten)
  • een blokje groentenbouillon
  • peper en zout naar believe
  • peppadew-poeder (een Zuid-Afrikaanse zachte peper, niet noodzakelijk, wel lekker)

Als je potjiekos maakt is het wel belangrijk om er op te letten dat je vuur niet te heet is, en je wacht best tot je hout verkoold is (of gebruik kolen). Gietijzer kan niet goed tegen grote temperatuursverschillen en zou kunnen barsten.

Je begint door de ui te stoven en als die mooi bruin is, voeg je het lamsvlees toe. Als dat zowat dichtgeschroeid is, doe je er alvast wat tijm bij en het deksel terug op de pot. Want dit gerecht vereist expert thyming. Of gewoon veel tijm. Vaak. Een combinatie van Thyming en Timing dus. Zo om de 10 minuten eens goed schudden met het kruidenpotje

Als je het vlees nog wat hebt laten sudderen voeg je om de beurt de groenten toe en laat ze meestoven. Eerst de paprika’s en daarna de courgette en het peppadewpoeder. Vergeet natuurlijk niet zo nu en dan extra tijm toe te voegen. als dat allemaal wat heeft kunnen stoven en je maag begint te rommelen, voeg dan het bier toe en wat later, het bouillonblokje, de aardappelblokjes en het water.

Eens je de aardappelen toevoegt moet je de tijd en de pot wel wat in het oog beginnen houden, want zelfs vastkokende aardappelen worden na een half uur koken wel heel zacht. Bij het opdienen nog wat extra tijm en peppadew toevoegen kan geen kwaad.

Smullen maar.

Potjiekos op het vuur

© Gil Plaquet