Tag Archives: zonsondergang

Zonsondergang vanop het MAS (65/100)

Het begon weer te kriebelen om een timelapse te maken en deze keer is het er eentje geworden die al even op mijn verlanglijstje staat: Een timelapse vanop het panoramadak van het Museum Aan de Stroom in Antwerpen, beter bekend als het MAS.

Ik wilde er al lang een zonsopgang of -ondergang filmen, maar gezien de openingsuren van dat hoge dakterras, gaat dat het best ‘s avonds en in de winter.

rig-MAS-625

Het was best wel koud, maar gelukkig blies de verluchting van het MAS wat warme lucht en het resultaat vind ik wel de moeite waard.

suncalc20151127-625

Waar is de zon? (38/100)

Nu de herfst duidelijk aanwezig is in het land begin je je dat meer en meer af te vragen. Ook: wanneer begint de Indian Summer?

Maar ik bedoelde eigenlijk iets anders. Ik heb ondertussen al drie timelapse video’s gemaakt van de zonsop- dan wel ondergang en voor ik daar aan begin wil ik dat toch ook wel weten. Vooral: Wanneer staat de zon waar? Wanneer begint de zonsondergang, wanneer zal het beginnen schemeren en waar staat de zon dan ongeveer op deze dag van het jaar.

Awel, het antwoord op al die vragen wordt met veel plezier gegeven door www.suncalc.net.

suncalcnoordkasteelbrug600

Screenshot_2015-09-13-07-25-34-600

Timelapse video zonsondergang Noordkasteelbrug (29/100)

Nog eens een timelapse video, deze keer van de Noordkasteelbrug in de haven van Antwerpen, vlakbij de kerk van Oosterweel. Een rustgevend plekje op zondagavond.

Links liggen de vlotterkranen Portunus en Titan aangemeerd, Brabo was niet thuis. Het rivierschip dat aanmeert, is de tanker Perseus. Zo te zien was dat maar een korte stop, want terwijl ik dit schrijf vaart zij/hij door het Hansadok. Ach, de wonderen van het internet toch.

noordkasteelbrug20150906-3-600

Ik was eigenlijk van plan om iets langer te filmen, maar toen het echt begon te regenen, hield ik het maar voor bekeken, het was toch al donker.

 

Met de bus naar Banepa en terug (video)

Op zich is het niet zo dat het vreemd was dat ik eergisteren op de bus naar Banepa zat. Het gebeurt niet vaak dat er 3 man meekan achterop de moto en ik stel mij dan nogal gemakkelijk kandidaat. Ik neem hier graag de bus, al moet ik vaak gebogen staan omdat ze die dingen hier niet berekenen op mensen van 1m 86.

Maar eergisteren zijn we vroeg opgestaan om veel gedaan te krijgen voor de grote overhandigingsceremonie (met de minister van Informatie en Communicatie) de dag erna en op de bus van half 8 zat nog niet veel volk, dus vond ik nog een plaatsje helemaal vanachter… Aan het raam… Dat open kan…

Dus camera bovengehaald en gefilmd. Langs de linkerkant, dus zie je niet veel verkeer, maar wel de mensen die in- en uitstappen en een stukje van het landschap. Ik neem aan dat het nogal schokt, maar dat ligt dat komt dan omdat de weg geen spiegelgladde tarmac is en ergens halverwege had ik een hand nodig om te betalen.

Een paar dagen geleden filmde ik al een busrit die nog net iets spectaculairder was. Op 9 november reed ik met Frank terug tegen valavond en tijdens de Nepalese pendelspits. De bus zat nogal vol dus kropen we maar mee op het dak.

Da’s nog niet zo indrukwekkend als op het dak van een Jeep van Chyamrang Besi (de Shree Chakreshwor School) naar Dhunkharka te rijden (daar zal ik weleens wat meer van online zetten, maar op de site van HANDnepal kan je alvast het begin van die rit zien), maar wel een heel fijne ervaring en een zalige manier om de zonsondergang mee te maken.

Dag 5: zondag 22/4 Swakopmund – Karibib

We proberen Werner, met wie we zouden gaan haaienvissen, vruchteloos te bereiken. We rijden langs Long Beach, waar Angelina Jolie haar koter heeft geworpen, naar Walvisbaai. In Walvisbaai is eigenlijk niet zoveel te zien.

We rijden er een beetje rond dissecteren een kwal en nemen een paar foto’s van de zoutmijn, terwijl we ondertussen nog een paar keer naar Werner proberen te bellen. De volgende dag zal blijken dat Werner niet alleen uit de buurt van zijn GSM was tijdens het haaienvissen, maar ook een beetje pissed omdat we hem ’s zaterdags niet gebeld hadden. Na inkopen te doen in Swakopmund vertrekken we dan maar terug richting Karibib. Ik krijg een donkerbruin vermoeden dat die rots naast de weg wel een heel verleidelijk punt is om een flitscamera achter te steken, dus rijden we maar 2500 toeren in 5de terwijl we vriendelijk naar meneer de agent lachen. We besluiten om nog even naar Spitzkoppen te rijden, alleen zijn we op dat moment al de zijweg en moeten we een goed punt vinden om terug te kunnen draaien. We rijden even rodn in Spitzkoppen en zien dan de ultieme zonsondergangplaats. We stoppen de auto (parkeren is veel gezegd) en beklimmen een paar stevige brokken graniet, zwaar gepolijst door de eeuwen heen, met een gasvuur, een aantal mokken en koffie!!! We hebben echt de perfecte plaats gekozen om de zon te zien ondergaan tussen twee bergen. Door het donker naar huis en dan gaan slapen, want op maandag moeten we fris en monter zijn om de mijn te bezoeken.

N.B. De foto’s op Filip’s Flickr

Je kan de Namibische reisposts ook chronolosch lezen, dat lijkt logischer.