[The Listserve]

Vandaag krijg ik mijn 32ste mail van The Listserve.

The Listserve is een speciale mailinglijst: Je krijgt iedere dag een mail van één van de andere leden van de lijst. Of andersom: iedere dag krijgt één lid de kans om duizenden mensen te bereiken.

Flashback(ske) naar 12 april: Ik zie een tweet passeren van @vintfalken:

Let's play email list lottery, a giant list only one person can email per day http://thelistserve.com #fun

 Toch wel geïntrigeerd schrijf ik mij al treinrijdend in (jaja, die mobielen internet van tegenwoordig, den technology stao veu niks!) als nummer zevenduizend en zoveel. Als er tienduizend leden zijn beginnen de mailings.

Dat heeft nog een week geduurd: op 19 april kreeg ik de eerste mail en vandaag zijn we dus een maand ver.

De eerste mail gaf het advies om te focussen op de niet-fantastische dingen in het leven, want daar zijn er meer van dan van de fantastische momenten, en dat te doen door kleine dingen leuk en uitdagend te maken:

Door je tanden voor de afwisseling eens te poetsen met je ‘slechte’ hand (links in mijn geval), door van de stoep te springen in plaats van gewoon te stappen als je oversteekt, …

stressfordpoet67 stuurde als tweede dit gedicht:

The softest sound of worship;
The things we can’t possess
Are without plan or purpose,
Yet do sometimes suggest

The reason in our figures,
The meaning of our call,
And though we cannot calculate
We know the sum of all.

(dat ondertussen 32 keer online gepost werd)

Nummer 3 wilde ons overtuigen om DivaCups te gebruiken, herbruikbare siliconen menstruatiecups ter vervanging van tampons of maandverband.

De vierde mail was een kortverhaal, de vijfde mail een pleidooi voor achterwaartse compatibiliteit.

En als je de links hierboven hebt aangeklikt heb je samen met mij ontdekt dat het niet lang geduurd heeft voor er iemand een listserve-blog startte: thelistserveblog.blogspot.com.

Tot nu toe zitten er veel levenslessen en advies in en heb ik nog geen echte spammers ontdekt. Al zullen er op de 19374 leden vast wel enkele Nigeriaanse prinsen zitten.

De twee die me tot nu toe het meest bijblijven is een oproep om op vakantie te gaan in Albanië (the hidden gem of Europe) en een recept voor peper-en-zout deep pan pizzadee (life & pizza) dat ik zeker eens ga proberen.

Wat ik zelf zou schrijven als ik daar de kans toe kreeg? Geen idee.

Misschien moet ik er toch eens over nadenken en het, net als Geert Simonis, alvast opsturen naar de VN.