Van smartphone naar seniorentelefoon

Normaal gezien loop ik rond met een Nexus 5X, een stevige smartphone, maar die is stuk. Terwijl mijn smartphone gerepareerd wordt, schakel ik tijdelijk over naar een seniorentelefoon, de Fysic FM-7550. 

Mijn dagdagelijkse telefoon is dus een Nexus 5X, een smartphone die gemaakt wordt door LG op vraag van Google. Een fijne smartphone die doet wat hij moet en zeer regelmatig geüpdatet wordt. Maar op 29 december ging het mis. Geen ontvangst dus besloten om opnieuw op te starten om te zien of ik dan terug bereikbaar zou zijn. Dat lukte niet, de telefoon bleef opstarten en deed uiteindelijk niets meer.  Een dag later zag ik een rood lichtje flikkeren als ik op de powerknop drukte, maar verder gebeurde er niet veel. Even googlen leerde me dat dat continu heropstarten  een “bootloop” genoemd wordt en dat de Nexus 5X daar blijkbaar redelijk gevoelig voor is. Een paar googles later ontdekte ik de bijnaam van dat flikkerende lichtje: The Red LED of Death. Naar analogie met de Blue Screen of Death die Windows-gebruikers vrezen, de Spinning Beach Ball of Death die menig Apple-gebruiker al  heeft doen vloeken en de Red Ring of Death die de adem van Xbox-gamers doet stokken.

Hij is uit garantie, maar ik wilde toch graag laten onderzoeken of hij nog te herstellen valt. Dus heb ik hem ingeleverd bij Coolblue voor onderzoek en mogelijk reparatie. Dat zou een paar weken kunnen duren.

Dat is nogal lang om niet meer mobiel bereikbaar te zijn tegenwoordig, maar ik heb geen reservetoestel. Dus besloot ik om toch even te kijken op de website van Coolblue voor een reservetelefoon om op zijn minst mee te kunnen bellen en sms’en. Liefst ook met een mooie standby-tijd zodat ik die reservetelefoon niet de hele tijd hoef op te laden.

Het leek me logisch om de telefoons te sorteren van goedkoop naar duur en dan even rond te klikken. Mijn oog viel onmiddellijk op de tweede telefoon want die kreeg het volgende label: Coolblue’s keuze. Onze keuze voor een seniorentelefoon.

De Fysic FM-7550 Senioren Telefoon kan bellen, sms’en en heeft volgens de specificaties een standby-tijd van 350 uur, da’s iets meer dan twee weken.

Daarnaast heeft hij ook een SOS-knop op de achterkant waarmee je in geval van nood een lijstje van vijf mensen kan opbellen. Dat moet ik eens testen. Zoals je kan verwachten van een seniorentelefoon heeft hij grote toetsen. Hij heeft ook een ingebouwde FM-radio, een zaklamp, een wekker, een kalender en een rekenmachine. Je kan ook nog twee nummers aan een sneltoets hangen en daarmee heb je alle functionaliteiten gehad. Geen internet, geen apps, geen spelletjes (zelfs geen Snake).

De komende weken zal ik dus voor het internet afhankelijk zijn van mijn laptop of mensen met een smartphone in de buurt. Dat ben ik op z’n zachtst te zeggen niet meer gewoon, door mijn omgeving word ik in ieder geval gezien als een heavy user. In principe kan ik zowat alle functionaliteiten die ik normaal gezien gebruik op mijn telefoon nog via mijn laptop gebruiken, behalve Whatsapp. Daar ben ik dus de volgende weken niet meer op te bereiken. Daarnaast zal ik me beter moeten voorbereiden voor ik vertrek en zo nu en dan wat meer moeten afdrukken of neerschrijven. Onderweg even opzoeken waar ik een veloke kan vinden of hoe ik het slimst door Antwerpen raak zit er even niet meer in.

Ik denk wel dat ik het aankan, maar dit is waar ik verwacht dat ik tegenaan ga lopen:

  • Ik ga een paar keer vloeken omdat ik vergeten ben om iets op te zoeken of op te schrijven voor ik vertrok.
  • Een paar keer wensen dat ik iets had meegenomen om mij mee bezig te houden.
  • Ik verwacht dat ik de eerste dagen onmiddelijk mijn laptop ga opzetten als ik thuiskom, maar dat dat na een paar dagen zal slijten (en dat hoop ik ook een beetje).