Dodentocht (lino)

Het begon als een simpel idee: maak een lino die de Dodentocht visualiseert als een kleine motivator om het trainen vol te houden.

Dus wilde ik er zeker het logo van de Dodentocht in verwerken, een rood doodshoofd. En misschien een landschap? Een rood landschap dat heeft wel iets, maar misschien toch liever een andere kleur. Aha! Het logo in het rood -hoe zien de wegwijzers van de Dodentocht er eigenlijk uit- en dan het landschap in een andere kleur, dan valt het logo extra op.

Da’s dan al twee kleuren, één meer dan ik gewoon ben. Misschien moet ik er dan maar ineens een kleur bijdoen… Zo strandde ik uiteindelijk op 4 kleuren (rood, zwart, groen en bruin) op een witte achtergrond. Een experiment.

Een experiment dat wat extra uitdagingen met zich meebrengt. Als je monochroom drukt (in één kleur) dan moet je zien dat je plaat goed beïnkt is, de plaat mooi midden op het papier mikken en zorgen dat er overal evenveel druk is als je drukt. Dat zijn al drie dingen waarbij het kan misgaan bij het drukken en dan heb ik het nog niet over het ontwerpen en het uitsnijden. Maar als de afdruk niet helemaal mooi gecentreerd is op het blad dan kan je het blad nog altijd bijsnijden, de inkt die niet helemaal egaal verspreid is, kan een mooi effect geven en als je per ongeluk de verkeerde lijn uitsnijdt, dan kan je dat waarschijnlijk nog wel corrigeren.

En ik heb al weleens een wenskaartje gemaakt met geschilderd vuurwerk, maar dat kun je moeilijk meerkleurendruk noemen.

Want als je vier lagen over elkaar drukt dan moeten die afdrukken wel mooi over elkaar passen want anders overlappen de lagen elkaar op plaatsen waar je dat niet wilt. En als je dezelfde plaat hergebruikt en je snijdt te vroeg iets weg, dan is dat ook weg op de volgende lagen. En ook al waren de eerste, tweede en derde laag perfect, de vierde moet ook goed zitten. En niet te vergeten: vier kleuren, dat betekent vier keer drukken, vier keer de rollers, de inktplaat en de lino reinigen en vier keer wachten tot de inkt gedroogd is. Een hele hoop tijd.

Ik heb veel tijd nodig gehad en er is hier en daar wat misgegaan, maar ik ben tevreden van het resultaat. Zestien vierkleurendrukken. Allemaal uniek.

Ik doe mee aan de Dodentocht

Dodentochtstempel die ik maakte voor een linosnede

Ik ga graag wandelen, in de bossen, tussen de weien of in de stad. Langs een GR, wat wandelknooppunten of een dérive. Voor een uurtje, een namiddag of een heel weekend met trekkersrugzak en tent. Toch doe ik dat minder dan ik zou willen. Daar wilde ik wat aan veranderen.

Veranderen schijnt makkelijker te zijn als je een concreet doel voor ogen hebt. Iets waar je naartoe kan werken. Een duidelijk doel met een duidelijke deadline. Dus besloot ik om mee te doen met de Dodentocht. 100 Kilometer te voet afleggen in 24 uur da’s een duidelijk doel, aankomen voor 21 uur op 10 augustus een duidelijke deadline.

De Dodentocht is ook een legendarische wandeling waar je vast al weleens verhalen over hebt gehoord. Over brandweermannen en militairen die de tocht wandelen in volledige uitrusting, wandelaars die aan de eindmeet terugdraaien om er 200 kilometer van te maken, blaren die groter zijn dan de plakkers, wandelaars die afhaken aan den Duvel, .

Die eerste twee zie ik niet direct zitten en die laatste twee ga ik proberen te vermijden door me goed voor te bereiden. Via de website van Wandelsport Vlaanderen vond ik een trainingsschema: trainen voor 100 km in 200 dagen. Dus in februari begon ik er aan, nog voor ik ingeschreven was.

Gelukkig was ik er op tijd bij op 23 maart, want op twee uur tijd waren de 13.000 tickets uitverkocht. 40 Minuten nadat de inschrijvingen van start waren gegaan was ik ingeschreven en ik had al volgnummer 5336.

Ondertussen heb ik al een keer 56 km gestapt en binnenkort wandel ik twee dagen na elkaar een marathon. Als ik het einde van die twee marathons haal, dan hoop ik dat die laatste kilometers op 10 augustus ook zullen lukken. Om mezelf gemotiveerd te houden drukte ik deze lino.

Lino Dodentocht 2019

Afscheid van The Listserve

Na vijf jaar is het gedaan. De laatste tijd was de frequentie al wat onregelmatiger en nu houden ze er helemaal mee op: The Listserve. Ik vond het een fantastisch experiment. Een mailinglijstloterij. Je geeft je e-mailadres op en krijgt iedere dag één mail van één persoon die ook op de lijst staat. Een nobele onbekende die toevallig het geluk heeft gehad om uitgeloot te worden en de kans heeft om meer dan 20.000 mensen te mailen.

Er is vanalles gepasseerd. Oproepen, aanklachten, levensverhalen, kortverhalen, gedichten, intrigerende en minder intrigerende projecten. Ik ontdekte podcasts,  een recept voor pizzadeeg, een interactieve kortfilm die je vanuit verschillende perspectieven kan bekijken, … Je kan het zo gek niet bedenken. Ik probeerde om alle listserve-mails te lezen, maar daardoor liep ik zo nu en dan wel wat achterstand op. In januari besloot ik om tijd te maken om die achterstand in te halen.

Toen ik net bijgelezen was, stopten de mails met binnenkomen. Na een paar dagen (en een paar tweets) kwamen er terug enkele binnen, maar op 19 mei werd de laatste Listserve-mail verstuurd door het team zelf: Thank you and goodbye.

Ze stoppen ermee, na vijf jaar is het wel mooi geweest en ondertussen zijn degenen die het project ooit startten met heel andere dingen bezig.

Zelf vind ik het wel spijtig want ik ben nooit geselecteerd geweest, maar ik kan het wel begrijpen.

Tips voor Antwerpse barbecues

Sommige van de tips hieronder zijn specifiek van toepassing op de barbecues in Antwerpse parken, maar er staan ook wat algemene barbecuetips tussen.

tl;dr:

  • 1. Neem een picknickdeken mee
  • 2. Te druk? Misschien is er meer plaats aan een andere barbecue.
  • 3. Gebruik herbruikbare onbreekbare borden
  • 4. Zet een barbecueborstel op je boodschappenlijstje
  • 5. Een wapperblik om de barbecue aan te wakkeren
  • 6. Water om de barbecue te temperen
  • 7. Keukenrol is altijd handig
  • 8. Koop een eigen rooster
  • 9. Lees het reglement

1. Neem een picknickdeken mee

Neem een picknickdeken mee voor het geval er geen plaats is aan de tafels. Die onbreekbare borden zijn ook handig.

Niet alle Antwerpse stadsbarbecues hebben tafels (Kattendijksluis), niet alle tafels zijn echt handig om aan te zitten (bijvoorbeeld die van Park Spoor Noord, zowel de westkant als de oostkant), er staan niet overal evenveel tafels en… Het zou weleens kunnen dat je niet de enige bent die op het idee komt om te barbecueën en dat er dus geen plaats is.

2. Te druk? Misschien is er meer plaats aan een andere barbecue.

Soms kan het echt over de koppen lopen zijn aan sommige barbecues en soms wil je gewoon graag een tafel om aan te zitten. Misschien is er wel een andere barbecue in de buurt waar het wat rustiger zou kunnen zijn of met meer tafels. Zo ligt de oostelijke barbecue van Park Spoor Noord niet ver van de noordelijke barbecue van Spoor Oost.  Kijk maar eens in dit overzicht van Antwerpse stadsbarbecues of op deze kaart.

Bekijk Barbecueën in Antwerpen op de volledige kaart.

3. Gebruik herbruikbare onbreekbare borden

Herbruikbare onbreekbare borden

Als je vaak barbecuet in een park, ben je vaak onderweg met borden en bestek. Borden van aardewerk kan je opnieuw gebruiken, maar zijn nogal breekbaar en wegwerpborden zijn nogal slecht voor het milieu. Daarom gebruik ik zelf tegenwoordig herbruikbare plastic borden die ik kocht in de HEMA. Ze zijn van plastic dus nog altijd niet echt goed voor het milieu, maar ze gaan al jaren mee en zijn van polypropyleen, dus ze kunnen perfect gerecycleerd worden als ze ooit kapot zouden gaan.

4. Zet een barbecueborstel op je boodschappenlijstje

Mijn barbecueborstels

In principe zou er aan iedere barbecue een staalborstel moeten hangen waarmee je de roosters kan afschuren voor je begint te barbecueën, maar in de praktijk weet ik dat er aan sommige barbecues geen meer hangt. Neem dus het zekere voor het onzekere en breng er zelf één mee. Je kan die vinden in eender welke doe-het-zelfzaak en tijdens het barbecueseizoen ook in de gemiddelde supermarkt bij de houtskool of het keukengerei. Mijn borstels kunnen schrapen, schuren en borstelen.

h4>5. Een wapperblik om de barbecue aan te wakkeren

Een metalen vuilblik komt altijd van pas om te wapperen of as uit te scheppen

Van tijd tot tijd is het nodig om een barbecue aan te wakkeren. Daar zijn een hele hoop manieren voor, mijn favoriete manier is het wapperblik. Ooit tijdens het barbecueën ontdekt dat je met een vuilblik goed kan wapperen dus heb ik mezelf een metalen vuilblik gekocht om mee te barbecueën. Je hoeft er natuurlijk geen apart vuilblik voor te kopen, je hebt er waarschijnlijk al één onder de pompbak of in je bezemkast, maar als je vaak barbecuet vind ik het toch wel handig om een metalen vuilblik te gebruiken. Dat kan namelijk iets beter tegen dat wapperen.

En net zoals bij de barbecueborstels: Iedere Antwerpse stadsbarbecue zou voorzien moeten zijn van een schepje om de kolen na het barbecueën uit te scheppen, maar op sommige plaatsen zijn die schepjes verdwenen en dan komt een metalen vuilblik goed van pas om de kolen uit te scheppen.

6. Water om de barbecue te temperen

Een fles water met een klein gaatje in de dop, daarmee kan je de temperatuur van je barbecue een beetje temperen

Je kan de hoogte van het rooster niet regelen bij een stadbarbecue en eens er vlees op de rooster ligt, kan je ook een stuk moeilijker in de kolen porren. Als het vuur te heet is kan je het wat doen verminderen met water. Met een fles water met een klein gaatje in de dop kan je een beetje water op de kolen sprenkelen om ze lichtjes te doven. Maar zorg er voor dat je niet teveel water gebruikt, want je wilt het vuur natuurlijk niet volledig doven…

7. Keukenrol is altijd handig

Stilleven met barbecue en keukenrol

Natuurlijk om saus en vet van vingers, gezichten en T-shirten te vegen, maar ook om roosters in te vetten, vuur mee aan te maken, vet te absorberen, …

8. Koop een eigen rooster

Ik vind het zelf niet echt nodig, maar als je de vaste roosters onhygiënisch vindt omdat je geen idee hebt wat er voordien op gebakken werd en hoe grondig ze werden gekuist, koop dan een braadrooster en neem dat mee naar de barbecue. Dan kan je het zelf schoonmaken zodat je er zeker van kan zijn dat het proper is. Dat hoeft geen groot braadrooster te zijn, want je zal het ook naar de barbecue moeten transporteren.

9. Lees het reglement

Het barbecuereglement

Er staan geen zotte dingen in dat reglement. Er wordt vooral gevraagd om rekening te houden met de mensen die in de buurt leven, de mensen die na jou komen barbecueën en de veiligheid. Niet tot een kot in de nacht barbecueën, geen benzine gebruiken, het vuur doven, het rooster netjes achterlaten… Een online versie vind je hier.

 

Welke tip vind je de beste? Heb je nog een tip die ik gemist heb?

Op de vlucht (lino)

Eind maart is er een nieuwe voorstelling door Mozaïek 2060, een theaterwandeling doorheen de wijk met de titel ‘Vluchten’ en ik doe weer mee.

We brengen het verhaal van de familie Segers-Heyman, een familie die honderd jaar geleden weer thuis kwam na vier jaar omzwervingen op de vlucht voor de Groote Oorlog.

Ik gebruikte hun vlucht als aanleiding voor een nieuwe lino, maar haalde ook een beetje inspiratie bij Frans Masereel. Continue reading

Google Alerts Nepal Weekly: Hoe ik het Nepalees nieuws volg deel 3

Ik gebruik de New York Times om onmiddellijk op de hoogte te zijn als er groot nieuws is over Nepal en Google Alerts om het nieuws rond het onderwijs in Nepal te volgen.

Maar ik wilde eigenlijk ook wel een wekelijks overzicht om het Nepalees nieuws in één oogopslag te kunnen bekijken. Liefst via mail zodat ik kan kiezen wanneer ik kijk en toch niet teveel mis.

En ook daarvoor gebruik ik Google Alerts, net zoals in deel 2, maar dan een klein beetje anders. In deel 2 gebruikte ik Google Alerts om een heel specifiek onderwerp te volgen: het onderwijs in Nepal. Dat is een onderwerp dat interessant is voor HANDnepal, maar waar niet zo heel veel mensen iets aan hebben en het geeft een zeer beperkt beeld van Nepal.

Om een iets breder overzicht te krijgen vanop een afstandje, krijg ik iedere week één e-mail, in het Engels, met daarin ‘de beste resultaten’ (volgens Google) in de categorie ‘nieuws’ over ‘Nepal’ en dat ziet er ongeveer zo uit: Continue reading

Anderhalve maand met een seniorentelefoon: ervaringen

Ik  heb ongeveer anderhalve maand rondgelopen met een seniorentelefoon in plaats van een smartphone. Vandaag arriveerde mijn ‘nieuwe’ telefoon dus wil ik even terugkijken op mijn ervaringen. Continue reading

Google Alerts Education Nepal & Nepal Onderwijs: Hoe ik het nieuws in Nepal volg deel 2

Ofwel: Wat als je het nieuws over een redelijk specifiek onderwerp online wil volgen.

Ik schreef hier al dat ik als vrijwilliger bij HANDnepal het Nepalees nieuws een beetje wilde kunnen en daarom een scriptje maakte dat me artikels over Nepal in de New York Times doormailt. Op die manier kijg ik een melding als er groot nieuws is over Nepal.

Maar HANDnepal is voornamelijk bezig met projecten rond onderwijs in Nepal, dus als er nieuws is rond dat onderwerp wil ik dat niet missen, maar meer dan een overzicht iedere week heb ik ook niet nodig.

Daarvoor gebruik ik Google Alerts. “Met Google Alerts is het mogelijk om nieuwsberichten automatisch doorgestuurd te krijgen naar een opgegeven e-mailadres” aldus wikipedia.

Je kan een zoekterm opgeven en daar een hoop opties bij kiezen, maar die kan ik misschien het best uitleggen aan de hand van een voorbeeld: Continue reading

IFTTT & The New York Times: Hoe ik het Nepalees nieuws volg deel 1

Zoals je misschien wel weet ben ik al enkele jaren vrijwilliger bij HANDnepal. (En als je dat nog niet wist, surf dan eens naar www.handnepal.be)

Als vrijwilliger wil ik een beetje op de hoogte blijven van het nieuws in Nepal. Ik kan nog steeds geen Nepalees (al heb ik wel een paar pogingen gedaan, zie ook: Nepalees voor beginners) maar wel Engels, dus ik kan de Engelstalige Nepalese kranten kunnen volgen. Bijvoorbeeld The Kathmandu Post, The Himalayan Times of My Republica.

Maar om nu iedere dag langs die websites te surfen, kost me iets teveel moeite en geeft me ook veel teveel informatie. Ik wil graag op de hoogte zijn als er iets belangrijk gebeurt, maar niet zelf hoeven zoeken tussen artikels over de hoeveelheid watervogels in een Nepalees nationaal park of dat Facebook binnenkort terug meer berichten van vrienden gaat tonen en minder boodschappen van bedrijven. Dus ging ik op zoek naar een manier waarmee ik zonder veel moeite die informatie toch te zien krijg. Continue reading

Reisverslag Lapland deel 3: The Road to Stockholm

Deel 1 was de rit naar Kangos, deel 2 in Kangos dus wordt het nu tijd voor onze rit terug naar de luchthaven in Stockholm. We vertrokken richting Jokkmokk.

Lekker vroeg, lekker donker.

Hier en daar ook wat straatverlichting en na een tijdje ook wat sneeuw…

Tijd voor wat filmmuziek en een tegenligger…

Was het nu Chakamaka of Sjakkamakka?

Misschien is het wel Jåhkåmåhkke, zo schrijf je Jokkmokk in het Lule-Samisch (één van de talen die de Sami spreken) wist Patrick ons te vertellen. Continue reading